Gdy doznasz czegoś nowego,
Przyjmiesz to, czy odrzucisz?
Ucieszysz się czy zasmucisz?
A nie wiesz, co to takiego.

Nie wiesz, co masz do przebycia,
Czy pragniesz, czy boisz się tego?
Złudnego to coś,"""""""" czy pięknego?
Zakałą, czy esencją życia?

A jeśli to jest kochanie?
Uczucie stare i śliczne;
Jak ma miłość - bezgraniczne,
Czy może jak Rembrandt na ścianie?

I mija już miesiąc kolejny,
Wciąż mkniemy po cienkim lodzie.
Chcę czuć się, jak ryba w wodzie!
Lecz krok Twój jest nadal chwiejny.

Czy pasujemy do siebie?
Odpowiem Ci dozgonnie:
Jak najbardziej - Ty do mnie!
Lecz nie ja do Ciebie.

Cóż mamy do stracenia?
Zastanów się dwa razy:
Sprawdź ekspresjonistów obrazy -
Cóż warte jest światło... bez cienia?!

A może sama się dowiesz,
A może już po mnie szlochasz?
a gdy zapytam: czy wciąż kochasz?
Ciekawe, co mi odpowiesz?

Wiesz, myślę z wyprzedzeniem:
Czy może pragniesz innego?
A cóż mi z myślenia mego;
Może nie jestem Twych marzeń spełnieniem...

Chyba, że chcesz już odpocząć?
Powiedz, jeżeli się mylę!
Bądź szczera, chociaż przez chwilę.
Daj czarnym myślom już spocząć...

Wiesz, że Cię nie skłamałem;
Odkąd kocham - nie zdradziłem!
Nigdy w Nas nie zwątpiłem
I bezgranicznie kochałem.

"puchu marny", - czemu tak wierzę?
Całej ufności nie dałem?
Bo, jak Franz Maurer, wiedziałem -
"..., że kobieta to też zwierze..."

Cierpię, lecz nie płaczę,
Zdrada jest nie do zniesienia!
Pamiętaj, więc te orzeczenia:
Zdziwię się i nie wybaczę!

Me myśli tak absurdalne,
By w niedorzeczności tkwiły,
By nigdy się nie sprawdziły
I były paradoksalne!!!

Nie czuję się już bezpieczny,
Bo w oczach "Innych" tkwi wzgarda...
A nasza miłość nie, jak halabarda,
Tylko jak miecz - obusieczny!

Drogi bez wyjścia moralnego:
Pierwsza - nie trzeba szukać winnych -
Miecz ostrym końcem tnie "Innych-;
Druga - nie chroni Nas od złego.

Zagadka wyszła już z cienia;
Szpic miecza obusiecznego:
Czy "Inni- godni naszego?
Czy może My, godni Ich cierpienia?...